‘Ik geef mijn leven voor de walvis’

Milieubeweging Sea Shepherd viel walvisvaarder aan. De Nederlandse milieuactivist Laurens de Groot is trots op de actie.

‘Ik vond het ontzettend spannend’, zegt de Nederlandse milieuactivist Laurens de Groot (27). ‘Het Japanse schip voer tien meter naast ons. Vanaf de boeg kon ik als eerste flessen boterzuur op hun dek kapot gooien. Alleen wij konden de walvissen bij Antarctica nog redden. Het geeft echt een kick dat het is gelukt.’

Aanval op Japanse walvisvaarder

De Groot is de enige Nederlander op het schip van de radicale Amerikaanse milieubeweging Sea Shepherd Conservation Society dat maandag een Japanse walvisvaarder aanviel. Volgens de Japanse regering werd het schip bekogeld met een ‘bijtende stof’. Drie bemanningsleden zouden lichtgewond zijn geraakt aan hun ogen.

Kabinetssecretaris Machimura sprak van een ‘onvergeeflijke en oneerlijke daad tegen de bemanning van een schip dat opereert in het kader van het zeerecht’. Omdat het schip van de activisten in Nederland staat geregistreerd, is ambassadeur Alphons Hamer in Tokio op het matje geroepen. Japan heeft Nederland gevraagd maatregelen te nemen om herhaling van dit ‘incident’ te voorkomen.

Nederland stelt onderzoek in

Het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken heeft een onderzoek ingesteld naar de gebeurtenissen. ‘Als regels zijn overtreden, zullen we vervolgstappen ondernemen’, aldus een woordvoerster. ‘Maar we hebben Japan ook gezegd dat we waarde hechten aan het recht op vrije meningsuiting en het recht op demonstratie.’

De activisten maken zich geen zorgen, zegt De Groot. ‘Nederland zal niet toegeven aan de druk van een land dat stroopt en een bedreigde diersoort afknalt. Er is ook niets aan de hand. Volgens mij zijn er geen gewonden gevallen. Dit is een publiciteitsstunt van Japan. We hebben niemand geraakt met onze flessen.’

‘Het materiaal dat we gooiden was ongevaarlijk. Het ging om 25 flessen met rotte boter die bijna niet van het dek te verwijderen is en een week verschrikkelijk stinkt. En 25 flessen met niet-chemische pepperspray, waarvan je tranende ogen krijgt. Ook hadden we 25 pakketjes met methylcellulose. Dat wordt spekglad als het met water in aanraking komt. Het is allemaal niet belastend voor het milieu.’

Door de projectielen is het volgens De Groot onmogelijk om te werken op het dek van het belangrijkste schip van de walvisvloot. ‘Dit is de Nisshin Maru: het enige fabrieksschip, waar harpoenschepen dieren heen brengen om ze te laten slachten en verwerken. Dankzij ons heeft deze vloot nog geen enkele walvis gedood.’

Zie ook:

• Japans protest tegen Sea Shepherd

Walvisjacht dor Japan

Japan is een van de weinige landen die nog jagen op walvissen. In 1986 heeft een internationale commissie de commerciële jacht tijdelijk verboden. Maar Japan maakt gebruik van een uitzonderingsbepaling: het jaagt onder het mom van wetenschappelijk onderzoek. In het jaar 2005-2006 vingen Japanse ‘onderzoekers’ 850 walvissen waarvan het vlees grotendeels in supermarkten en restaurants belandde. Een ruime meerderheid van de Japanners vindt dat de vangst moet doorgaan, zo bleek recent uit een enquête.

Van rechercheur tot activist

De Groot was tot voor kort rechercheur bij de Rotterdamse politie. Hij heeft zijn baan opgezegd om fulltime activist te worden. ‘Ik deed al vrijwilligerswerk bij Sea Shepherd. Het irriteerde me steeds meer dat niemand iets doet terwijl internationale afspraken worden geschonden en deze intelligente dieren worden afgemaakt.’

Hij koos voor Sea Shepherd, dat in 1977 is opgericht door ex-leden van Greenpeace die vonden dat hun organisatie haar idealen had laten verwateren. ‘Greenpeace is veel te soft’, vindt ook De Groot. ‘Je redt geen dieren door met rubberbootjes tussen walvissen en harpoenschepen te varen. Je moet een echt schip inzetten en meer risico nemen. Hun methode is vooral geschikt om fondsen te werven met mooie foto’s.’

Greenpeace kiest voor geweldloze methoden. De organisatie demonstreerde maandag bij een conferentieoord in Tokio, waar arme landen zijn uitgenodigd om lid te worden van de Internationale Walvisvaartcommissie. De betogers zien dit als een poging van Japan om steun te kopen.

De oprichter van Sea Shepherd: Paul Watson

‘Ik ben bereid mijn leven te geven voor deze strijd’

De mensen van Sea Shepherd voelen zich meer verwant met piraten. Ze rammen schepen, vernielen netten en varen rond in zwart geverfde schepen met een doodshoofdvlag. ‘We willen walvisvaarders bang maken’, zegt De Groot. ‘Als wij zijn langs geweest moeten ze denken: ik ga nooit meer op walvisjacht.’

‘In de jaren tachtig en negentig heeft Sea Shepherd zelfs walvisvaarders laten zinken. Daar sta ik achter, als laatste redmiddel. Het doel heiligt de middelen. Geweld tegen materiaal staat niet in verhouding tot de verschrikkelijke dood van walvissen. Ik ga niet toekijken als ze worden gedood.’

‘Ik ben bereid mijn leven te geven voor deze strijd. Daar heb ik goed over nagedacht. Als je geen grote risico’s wilt nemen, moet je niet bij ons aan boord gaan.’